Χριστέ μου, κάνε με καλά Γ΄
Ελληνική μεταγραφή

Το ελληνικό κείμενο ακολουθεί την ομιλία της πρωτότυπης ηχογράφησης. Τυχόν μουσική, ψαλμωδία ή δυσδιάκριτα σημεία διακρίνονται από την ομιλία. Η πλήρης ελληνική ηχογράφηση διατηρείται.

Να είσαι πάντοτε καλά, μέσα στη χάρη και την ευλογία του Θεού, και να χαίρεις άκρας υγείας, σου εύχομαι, ψυχικής και σωματικής.

Είναι η πρώτη ευχή που δίνουμε σήμερα στα «Αθέατα Περάσματα», στην εκπομπή της Πειραϊκής Εκκλησίας στους 91,2 μεγακύκλους των FM, από το σταθμό που μιλάει στην ψυχή μας. Αλλά μιλώντας στην ψυχή μας, αυτός ο σταθμός επηρεάζει και το κορμί μας, επηρεάζει και τη διάθεσή μας, επηρεάζει και την υγεία του σώματός μας, διότι καρδίας ευφραινομένης, πες το, το ξέρεις, το πρόσωπο. Δηλαδή όταν η καρδιά μας ευφραίνεται, όταν η καρδιά μας είναι ευτυχισμένη, ήρεμη, ισορροπημένη, χαρούμενη, αρμονική με τη ζωή και κυλάει η ζωή μας όπως τα φέρνει ο Θεός και τα δεχόμαστε όπως τα φέρνει ο Θεός, χωρίς εσωτερικές εντάσεις, αντιδράσεις, αντιστάσεις και επαναστάσεις, τότε όλα πάνε καλά. Γιατί αν έχεις παρατηρήσει...

Πρόβλημα στη ζωή μας ξεκινάει όταν δεν δεχόμαστε τα πράγματα όπως κυλούν και όπως έρχονται, όταν δηλαδή δεν ρέουμε με τη ζωή, δεν συμπλέουμε, δεν συμπορευόμαστε με το θέλημα του Θεού όπως έρχονται τα πράγματα. Αυτή η φράση που την άκουγα από μικρό παιδί και εγώ και εσύ θα την ακούς, πιστεύω, ότι να κάνουμε το θέλημα του Θεού, να κάνουμε το θέλημα του Θεού, το οποίο ακούγεται μερικές φορές ως κάτι το εκνευριστικό στο μυαλό μας, γιατί λέμε: δηλαδή ποιος είναι αυτός που συνέχεια θέλει να κάνουμε το δικό του θέλημα; Εγώ θα κάνω κάτι άλλο συνέχεια, κάτι που μου λέει κάποιος άλλος; Δεν είναι όμως έτσι η έννοια του θελήματος του Θεού. Όταν λέμε θέλημα του Θεού εννοούμε ακριβώς αυτό: να έρχονται τα πράγματα όμορφα και να κυλούν έτσι όπως θέλει ο Θεός για την ευτυχία σου.

της λέξης «θέλημα Θεού». Είναι το θέλημα κάποιου που θέλει κάτι που εσύ δεν θέλεις, αλλά θέλει κάτι που εσύ κατά βάθος θέλεις. Τι; Την ευτυχία σου. Όταν λοιπόν αντιστέκεσαι σε αυτό το θέλημα, στο θέλημα του Θεού που εκφράζεται μέσα από περιστατικά, από γεγονότα, από ένα λεωφορείο που θα χάσεις, από μια περιπέτεια που θα περάσεις, από μια δοκιμασία, από μια στεναχώρια, από έναν κλονισμό, από μια πληγή, από έναν πόνο. Ανάληψη, Ευαγγελισμός, Ευαγγελισμός, να συμπορευόμαστε με αυτόν, δηλαδή να ρέουμε, να κυλάμε. Όπως λένε οι Άγιοι στην Εκκλησία μας, να είναι, λέει, η ζωή σου σαν μια σφαίρα, η οποία όπως και να την κυλήσει κανείς πηγαίνει, ενώ άμα είσαι ένας κύβος, ένα τετράγωνο κουτί, δεν μπορείς να κυλήσεις, έχεις γωνίες, έχεις επιφάνειες άκαμπτες, τέλος, και κάπου σταματάς και κάπου μπλοκάρεις και κάπου δυσκολεύεσαι. Εύχομαι λοιπόν και εγώ εδώ τώρα στην αρχή της εκπομπής να μην στεναχωριέσαι πολύ, διότι πολλές στεναχώριες φέρνουν και πολλή στεναχώρια σωματική και πολλά προβλήματα σωματικά. Η στεναχώρια γίνεται αρρώστια. Πρόσεξέ το. Μην τα παίρνεις όλα τοις μετρητοίς.

Λέω αυτό πολύ φιλικά, στο λέω αυτό με πολύ σεβασμό και αγάπη και ευγένεια. Και στο λέω όσο μου επιτρέπει η καλή σχέση που έχω μαζί σου. Και λίγο πιεστικά, θέλω λίγο να σε πιέσω σε αυτό. Δηλαδή μην τα παίρνεις όλα τοις μετρητοίς και στεναχωριέσαι πάρα πολύ. Αυτή η στεναχώρια σε δηλητηριάζει. Αυτή η στεναχώρια σε τσακίζει, σε κουράζει, επηρεάζει το σώμα σου. Εκτός από την ψυχή, επηρεάζει και το σώμα σου. Πολλοί πονοκέφαλοι από αυτούς που έχεις και δεν μπορείς να ησυχάσεις ξεκινούν και από τέτοιες σκέψεις, λογισμούς, σκοτούρες. Γιατί λέγονται σκοτούρες; Γιατί σκοτίζουν, θολώνουν το μυαλό, δεν σε αφήνουν να βλέπεις φωτεινά τα πράγματα, με ελπίδα τη ζωή.

Όλοι μας κινδυνεύουμε από αυτό. Όλοι μας. Δεν τα λέω ως κάποιος που το έχω ξεπεράσει αυτό, αλλά καταλαβαίνω, λοιπόν, ότι όταν το στομάχι μου πονά, όταν ανακατεύεται η ύπαρξή μου, όταν δεν μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ εύκολα, όταν ανεβαίνει η πίεσή μου, ανεβαίνει το ζάχαρό μου, όλα αυτά τα θέματα της υγείας ξεκινούν, εκτός από το τι φάγαμε το μεσημέρι και αν το φαΐ ήταν πολύ αλατισμένο και αν φάγαμε όλο το κομμάτι το γαλακτομπούρεκο ή μόνο το μισό και πήραμε πολύ ζάχαρη, εκτός από αυτά, ξεκινούν και από τις στεναχώριες που έχουμε στη ζωή. Γι' αυτό, αν θέλεις, πρόσεξε την υγεία σου. Ο Χριστός, έτσι ακριβώς ονομάζεται, το έχουμε πει και σε άλλες εκπομπές, έχουμε κάνει ήδη δύο εκπομπές για το θέμα της υγείας.

ονομάζονται αυτές οι εκπομπές «Χριστέ μου, κάνε με καλά». Θα τις βρεις στο διαδίκτυο, έχουν ήδη αναρτηθεί και υπάρχουν εκεί να τις ακούς όποτε συ θέλεις. Και τώρα συνεχίζουμε σήμερα για να πούμε ακριβώς ότι ο Χριστός μας βοηθά με τη ζωή της Εκκλησίας, με όλο αυτό το πνεύμα, το οποίο κανείς ακολουθεί συνολικά, όχι αποσπασματικά. Είναι σαν κάτι σερβίτσια που πας να αγοράσεις και λες: μπορώ να πάρω αυτό το κουταλάκι μόνο του, να πάρω αυτό το πιατάκι μόνο του; Και σου λέει: όχι, είναι πακέτο, δηλαδή ανήκει στο σετ, σε όλο το πακέτο, και πρέπει να αγοράσετε όλο το κουτί. Για να νιώσεις λοιπόν αυτές τις μεταμορφώσεις που χαρίζει ο Χριστός στην ψυχή σου και στο σώμα σου και στο κορμί σου, είναι ανάγκη να μπεις σε αυτή τη διαδικασία ολοκληρωτικά, όπως έκανες τότε με το βάπτισμα που όταν ήσουν παιδάκι σε βαπτίσανε ολόκληρο μέσα στην Αγία Κολυμβήθρα, δηλαδή όλο το σώμα σου βυθίστηκε στο νερό με αποτέλεσμα να μην υπάρχει τίποτα το οποίο έμεινε

αμέτοχο από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Αυτό θα κάνεις και τώρα. Αν θες να δεις αποτελέσματα στη ζωή σου και αλλαγή, στο σπίτι σου, στην ψυχή σου, στην υγεία σου, στο κορμί σου, δεν μπορείς να κρατάς λίγα πραγματάκια μόνο. Λέει κανείς: πιστεύω στο Θεό με το δικό μου τρόπο, κάνω αυτό που εγώ θέλω, όπως το θέλω, όπως μπορώ. Τι να σου πω, δοκίμασε, δεν θέλω να σε πιέσω σε αυτό.

Γνώμη μου είναι ότι δεν μπορείς να πιέσεις κάποιον. Για παράδειγμα, η εξομολόγηση. Τι σχέση έχει τώρα η εξομολόγηση με το θέμα που συζητάμε; Ότι δηλαδή η εξομολόγηση βοηθάει τον άνθρωπο να είναι υγιής. Και ψυχικά και σωματικά. Πιστεύω να κατάλαβες σήμερα ότι μιλάμε για την υγεία. Ο Βασίλης το κατάλαβε. Βασίλη Χατζηνικολάου, σε ευχαριστώ πάρα πολύ που και σήμερα επεξεργάζεις τον ήχο της εκπομπής και επενδύεις την εκπομπή αυτή μουσικά

και μας κάνεις παρέα.

πάρα πολύ τη Φίβη που απαντά στα τηλέφωνά σας, στο 4118602 και 4118640. Υπάρχει και ένα email σε αυτή την εκπομπή, στο οποίο μπορεί να γράφεις 10 γραμμές μόνο, μετρημένες όμως, 1, 2, 3, ως 10 γραμμές, για να μπορώ να τα διαβάσω και να πω κι εγώ μια μικρή προσευχή για σένα. Και το email είναι atheata.perasmata.yahoo.gr.

λοιπόν ότι σε αυτή την εκπομπή μιλάμε για την υγεία της ψυχής και του σώματος.

Εεε... Και πώς η εξομολόγηση συμβάλλει, εκτός από το να συγχωρεθεί η αμαρτία σου, δηλαδή να απαλειφθεί αυτό το τραύμα από την ψυχή σου, να το ξεχάσει ο Θεός, να σου δώσει την αγάπη Του, να σε πάρει στην αγκαλιά Του και να σου πει: παιδί μου, για μένα αυτό πλέον είναι σαν να μην υπήρξε. Έχει λήξει αυτό το θέμα, δεν υπάρχει, δηλαδή δεν σε σχολιάζω πλέον, δεν σε κοιτάω παράξενα, δεν θα σε κριτικάρω, τίποτα, τίποτα, όλα περάσανε. Αυτό είναι ένα μυστήριο που το τελούν οι ιερείς ως Απόστολοι, ως διάδοχοι των Αγίων Αποστόλων, που έχουν και αυτή την αποστολή στον κόσμο να συνδέουν το Θεό με τον άνθρωπο και τον άνθρωπο με το Θεό.

Μας λένε να καταλλαγούμε με το Θεό, δηλαδή να ζήσουμε την καταλλαγή, αυτή τη συμφιλίωση, το αγκάλιασμα με το Θεό, την επανασύνδεση, και να μας πούνε ότι ξέρεις κάτι; Ο Θεός ποτέ δεν σε αντιπαθούσε, ο Θεός ποτέ δεν σε μισούσε, ο Θεός ποτέ δεν σου κρατούσε κακία. Γι' αυτό λοιπόν λες την αμαρτία σου, λες το λάθος σου, λες το τραύμα σου, ό,τι και να είναι αυτό, όσο δύσκολο, μπερδεμένο, σε έναν άνθρωπο τον οποίο εμπιστεύεσαι, συγχωρείσαι και το ξέρεις αυτό ότι συγχωρείσαι με τη συγχωρητική ευχή, που είναι ένα μυστήριο που επιτελεί ο Χριστός μέσα από τον ιερέα. Και σήμερα ακριβώς αυτό σου λέω, ότι αυτό το μυστήριο επηρεάζει την ψυχή αλλά επηρεάζει και το σώμα, μια εξομολόγηση. Διότι για σκέψου τώρα στη ζωή σου να κοιμάσαι μέρα νύχτα για χρόνια κουβαλώντας, Βασίλη,

τέτοια τραύματα, καταστάσεις οδυνηρές, πονεμένες ιστορίες που δεν τις είπες ποτέ, λάθη που έγιναν, παρανομίες, αδικίες, ασωτίες, καταχρήσεις, κλοπές, φόνους, ό,τι έχει κάνει ο καθένας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει κάτι. Και να το κρατάω τώρα αυτό το δηλητήριο, γιατί είναι ένα δηλητήριο αυτό, και να κοιμάμαι μαζί του και να κοιμάμαι με μια δηλητηριασμένη καρδιά για πέντε χρόνια, για έξι χρόνια, και να μην πηγαίνω ποτέ αυτό το δηλητήριο να το εμέσω, να το κάνω εμετό, να το βγάλω από μέσα μου, να εξαγνιστώ, να καθαρίσω. Βλέπεις, όλοι οι άνθρωποι όλων των αιώνων, όλων των θρησκειών

ψάχνουν, όλοι οι άνθρωποι όλων των αιώνων και όλων των θρησκειών, να βρουν τρόπο

να συγχωρεθούν τα αμαρτήματά τους, ψάχνουν έναν τρόπο να εξευμενίσουν το Θεό, με θυσίες θέλεις, θυσιάζοντας προβατάκια, κατσικάκια, δίνοντας καρπούς από τη γη, λουλούδια, ανάβοντας κεριά. Όλοι οι άνθρωποι θέλουν αυτό το πράγμα, να εξαγνιστούν. Είναι μια αίτηση της ψυχής μας, ένα αίτημα της καρδιάς μας, το ζητάει η ψυχή μας να καθαρίσει, να νιώσεις καλά, να νιώσεις σαν να βγαίνεις από το μπάνιο φρεσκοπλυμένος και βάζεις τα καθαρά σου ρούχα και λες: έτσι θέλω να νιώθω. Αυτό το πράγμα, αυτή η αίσθηση είναι πολύ αναγκαία. Το έχεις ανάγκη. Αλλιώς η ψυχή σου ξέρεις πώς μοιάζει; Είναι σαν τα νερά που λιμνάζουν στη γειτονιά όταν βρέχει και γίνονται λασπόνερα. Και αν αυτό το δεις και στη φύση, σαπίζουν τα νερά, γίνεται έλος, μαζεύονται κουνούπια.

Πρασινίζει ο τόπος από τη μούχλα. Ενώ τι είναι η εξομολόγηση; Ακριβώς αυτό. Είναι ένα κύμα από καθαρά νερά που έρχεται, ξεπλένει τα παλιά, φεύγουν. Σαν τα πεζοδρόμια που βγαίνουν κάτι οι γυναίκες με μεγάλες κάνουλες, με νερό πλούσιο, και χύνεται αυτό το νερό και ό,τι βρώμικο, ό,τι παλιό, ό,τι σκονισμένο, λασπωμένο φεύγει. Είναι πλέον αλλαγή τοπίου. Αλλάζει σελίδα. Καθαρίζεις. Πολύ όμορφη αίσθηση. Πολύ μεγάλη χαρά όταν η εξομολόγηση γίνεται σωστά, όταν η εξομολόγηση έχει να κάνει με την κάθαρση της ψυχής σου και όχι με το σχόλιο του αδερφού σου. Δηλαδή, μη συζητάς για άλλους. Δεν θα θεραπευτείς. Δεν θα ηρεμήσεις. Αυτό είναι το θέμα. Το κουτσοπολιό στην εξομολόγηση, ό,τι θα πεις για τον έναν, για τον άλλον, δεν σε βοηθάει. Θα μείνεις πάλι με το κενό.

Μένεις πάλι με αρρωστημένη ψυχή και αρρωστημένο σώμα. Μίλα για σένα. Είπα σε μια κυρία μια φορά: πες μου, έχω χρόνο να σ' ακούσω, να μου πεις ό,τι θέλεις, μίλα μου για σένα. Βγάλε από μέσα σου αυτά που εσύ θέλεις. Και έρχεται και μου λέει: ξέρετε πάτερ, ο γιος μου έχει βρει δουλειά προχτές. Μίλα για σένα, της λέω. Ξέρετε, αυτό που σας είπα τα αγόρασα. Μα δεν είσαι εσύ όλα αυτά που μου λες.

Μιλάς για αγορές, μου μου μιλάς για τη νύφη σου που τσακώθηκες. Μίλα για σένα. Πες μου πώς νιώθεις εσύ, ότι εγώ έχω θυμό, έχω νεύρα, έχω ζήλια, έχω απαιτήσεις, είμαι παράξενος άνθρωπος. Αυτό θα πει μίλα για σένα.

Αυτά τα δικά σου, αν δεν τα αγγίξεις ποτέ, να τα καταθέσεις, να τα εμπιστευτείς, να τα βγάλεις από μέσα σου και να γίνεις άνθρωπος αληθινός, ειλικρινής, μεταδοτικός των αισθημάτων σου, των προσωπικών βιωμάτων σου και των συναισθημάτων σου, και μιλάς συνέχεια για άλλους, δεν θα αλλάξει τίποτα στη ζωή σου. Θα είσαι ένας περιπλανώμενος διαβάτης που θα κοιτάς τον έναν και τον άλλον. Ασχολήσου με τη δική σου θεραπεία, με τη δική σου αναγέννηση. Δεν είναι καθόλου εγωιστικό αυτό. Όταν πλύνω το σώμα μου, όταν πλύνω τα πόδια μου, τα χέρια μου, το πρόσωπό μου, ενώ ασχολούμαι με μένα δεν είναι καθόλου εγωιστικό, είναι ίσα ίσα προσφορά και στην ανθρωπότητα γιατί δίνει δίπλα τους έναν καθαρό άνθρωπο. Δεν είναι ο εγωισμός της αλαζονείας και της έπαρσης, είναι ο καλός εγωισμός.

Λέει ο Χριστός μας: αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν. Αγάπα τον εαυτό σου για να αγαπάς και τον αδερφό σου, αγάπα τον εαυτό σου για να ξέρεις πώς είναι να αγαπάς και να μπορείς να αγαπήσεις μετά και τους άλλους.

Λοιπόν, μια κίνηση αγάπης στον εαυτό μας όταν μπορούμε και τολμούμε να εξομολογηθούμε. Και είναι και ένα δείγμα υγείας και μια απόπειρα υγείας. Πάω να γίνω καλά. Και μερικοί άνθρωποι θεραπεύονται και σωματικά με την εξομολόγηση. Όταν φύγει από μέσα τους το δηλητήριο που τους ταλαιπωρεί, βλέπουν μετά αλλαγές και στο σώμα τους και στην αναπνοή τους και στο κορμί τους και στη διατροφή τους, γιατί πολλές φορές τρώμε όχι επειδή πεινάμε, αλλά επειδή μας βασανίζουν πράγματα που τα κρατάμε μέσα μας και μετά είναι συναισθηματική η πείνα μας.

Συναισθήματα. Δεν τρώμε επειδή ο οργανισμός μας δεν έχει εκείνη την ημέρα χορτάσει και δεν έχει θερμίδες. Μια χαρά έχει. Αλλά βλέπεις τη σοκολάτα και σου θυμίζει γλύκα. Και η γλύκα είναι η αγάπη που δεν έχεις. Και επειδή αυτό δεν το συζητάς, δεν λες τι σου φταίει, δεν λες τι σου λείπει, δεν λες πως υποφέρεις από αυτή την έλλειψη της γλύκας, της αγάπης, της στοργής, και έχεις τσακωθεί και έχεις νευριάσει και λοιπά, θες μια αγκαλιά, θες μια ζεστασιά, θες μια στοργή, θες μια παρηγοριά. Όλα αυτά είναι μέσα στη λέξη σοκολάτα και τρως μια σοκολάτα, που είναι ένα φαινόμενο σωματικής διάστασης, είναι κάτι σωματικό αυτό, είναι μια υλική τροφή, αλλά στην πραγματικότητα δεν ζητάς να χορτάσεις υλικά εκείνη την ώρα. Ζητάς να καλύψεις τα συναισθήματά σου, την πείνα της καρδιάς σου.

Το συζητάς στην εξομολόγησή σου και λες τι σου φταίει, γιατί είσαι έτσι, πως νιώθεις τώρα που έφυγε ο άντρας σου και χώρισες, πως νιώθεις που το παιδί σου χτύπησε την πόρτα και βγήκε να διασκεδάσει, πως νιώθεις που η κόρη σου δεν πέρασε στις εξετάσεις που ήθελες και περίμενες να καμαρώσεις πως και πως στη γειτονιά και τώρα σε τσάκισε αυτό, σε πρόσβαλε ως οικογένεια, ως μάνα, ως επίπεδο πανεπιστημιακής μόρφωσης κλπ. Ο καθένας έχει την ιστορία του, τον προσωπικό του πόνο και τον προσωπικό του καημό. Όλα αυτά όμως μας επηρεάζουν και μετά έχουν αντίκτυπο και στο σώμα.

Μια μοναχή, η οποία ενώ ήταν καλά, ας πούμε υγιής, από ένα διάστημα και μετά στο μοναστήρι της άρχισε να βγάζει στο σώμα της και κυρίως στο πρόσωπο σπυράκια και να έχει απίστευτο εκνευρισμό και να θυμώνει και να νευριάζει. Την πείραζαν εύκολα οι αδελφές, όλα την ενοχλούσαν, τσακωνόταν με τον παραμικρό και είχε ένταση. Και δεν βρίσκαν τι έχει. Και ήρθε κάποτε ένας πνευματικός και της μίλησε. Και της είπε, να σου πω κάτι. Πάτερ, λέει, είμαι χάλια, έχω σπυράκια, με βλέπετε πως έχει αλλάξει το πρόσωπο; Ναι, λέει, αυτό παρατηρώ, το πρόσωπό σου, πως έχεις αλλάξει έτσι, γιατί έτσι; Και έχω και απίστευτο εκνευρισμό και έχω πολλά νεύρα και έχω πολλά αυτά. Λέει, μήπως είναι θέμα, μήπως τρως κάτι παράξενο, μήπως τρως γλυκά, σοκολάτες; Μήπως τρως τηγανητά; Όχι, λέει, εδώ πέρα δεν τρώμε τηγανητά και συχνά, όχι ούτε σοκολάτα, δεν έχω φάει σοκολάτα τον τελευταίο καιρό.

Απότομα βγήκαν τα σπυράκια. Τι αιτία έχουν τα σπυράκια, της λέει; Κάτι σωματικό; Μην το βλέπεις μόνο σωματικά. Ψάξε και το ψυχικό του υπόβαθρο και το ψυχικό του αίτιο. Λέει, θες να μου μιλήσεις για σένα, θες να μου πεις αλήθειες, θες να μου πεις αυτά που δεν μπορείς να πεις εύκολα αλλού; Δεν μπορείς να πεις τα πραγματικά σου συναισθήματα, αλλά όταν εμπιστευτείς και πεις την αιτία που εσύ ο ίδιος ξέρεις πολύ καλά, αυτό να το θυμάσαι, ξέρεις γιατί είσαι έτσι, ξέρεις την αιτία.

Πόνο που ένιωσες και την αφορμή που σε έκανε να νιώσεις έτσι, το ξέρεις εσύ ο ίδιος. Γι' αυτό λέγει κάποιος, η θεραπεία των παθών και των ασθενειών μας βρίσκεται μέσα σε εμάς τους ίδιους, γιατί ξέρουμε την ιστορία τους. Αυτό, ξέρεις, ξεκίνησε τότε, αυτό ξεκίνησε τότε που έγινε εκείνο. Λοιπόν, λέγε παιδί μου, λέει, πες μου, θα σε ακούσω, δεν θα σε κρίνω, δεν θα σε κατηγορήσω, δεν θα σε μαλώσω, αλλά να μου μιλήσεις αληθινά. Κοιτάξτε λοιπόν, πάτερ, εγώ όταν ήμουν στον κόσμο είχα γνωρίσει κάποιον και ήθελα να κάνω οικογένεια μαζί του. Και επειδή δεν πήγε καλά αυτή η ιστορία, χώρισα, στράφηκα στην Εκκλησία περισσότερο, μετά από χρόνια αποφάσισα να γίνω μοναχή και τώρα ήμουν πάρα πολύ ευτυχισμένη. Τώρα, λέει, δεν έχω αλλάξει γνώμη που είμαι, λέει, αφιερωμένη στο Θεό, μ' αρέσει αυτό. Αλλά τον τελευταίο καιρό έρχονται αρκετά πούλμαν, λέει, στο μοναστήρι

ζευγάρια που έρχονται με τα παιδάκια τους, γελάνε, παίζουνε, χαίρονται. Βλέπω μαμάδες που έχουν τα παιδάκια τους και εγώ δεν είμαι μαμά. Και μου θυμίζει αυτή η ιστορία την παλιά δική μου ανάμνηση. Σκέφτομαι, λέει, τα δικά μου τα παλιά. Εκείνο τον παλιό παλιό δεσμό, που έχουν περάσει, λέει, από τότε πολλά χρόνια. Και θες δηλαδή να παντρευτείς; Όχι, δεν θέλω να φύγω, λέει, από το μοναστήρι. Σας λέω πως ξεκίνησε η στεναχώρια. Και από τότε που σκέφτομαι αυτό, κοίτα εγώ δεν είμαι μάνα, κοίτα αυτές είναι παντρεμένες, κοίτα αυτοί έχουν οικογένεια και εγώ δεν έχω, από εκείνη την ημέρα, λέει, φούντωσαν τα σπυράκια, με πιάσαν οι εντάσεις, τα νεύρα, η φασαρία έτσι που τσακώνομαι με το παραμικρό. Και ο εκνευρισμός σου. Πάντως, λέει, κάνεις πάρα πολύ καλά που λες στην εξομολόγησή σου ακριβώς αυτό που συμβαίνει. Και από τότε που το είπε, της διάβασε ο ιερέας

Τη συγχωρητική ευχή για όλα τα άλλα θέματα που είπε, γιατί αυτό δεν ήταν θέμα αμαρτήματος. Δεν έκανε κάτι κακό η κοπέλα αυτή, αλλά είπε τον λογισμό της, είπε τι σκέφτεται. Είναι έγκλημα; Σκέψεις είναι, περνάνε, φεύγουν, θα ξανάρθουν. Μην περιμένεις ότι ποτέ το μυαλό σου θα είναι απόλυτα... Μάλλον όχι, να το περιμένεις κι αυτό. Θα έρθει κάποια στιγμή που το μυαλό θα είναι ήρεμο και μέσα στο φως του Χριστού. Φως διαρκείας, φως Χριστού φαίνει πάσι, φως χωρίς δύση, ανατολή χωρίς δύση, μόνιμη Ανάσταση. Αλλά αυτό δεν είναι και αμέσως. Στην πορεία, όσο περνά ο καιρός, θα εγκαθίσταται μέσα σου το βασίλειο του φωτός. Αλλά ώσπου να γίνει αυτό, θα έχεις σκαμπανεβάσματα, θα έχεις αποχρώσεις, θα έχεις και σκέψεις αισιόδοξες και απαισιόδοξες, και καλές και άσχημες και απ' όλα.

Γιατί είμαστε άνθρωποι. Πάντως από την ώρα που ο ιερέας της διάβασε τη συγχωρητική ευχή και την βοήθησε με την προσευχή του και τη στήριξε με τα λόγια του, αυτή η κοπέλα μετά από μια εβδομάδα καθάρισε το προσωπάκι της, έφυγε ο εκνευρισμός της γιατί κύλησε αυτό το στάσιμο νερό που είχε λιμνάσει στην ψυχή της. Αυτό δεν είπα πριν; Να κυλάνε τα πράγματα. Να μην κάθονται στάσιμα μέσα μας και μας δηλητηριάζουν και πολλαπλασιάζεται η κατάσταση αυτής της δυσοδίας. Ρίξε νερό να ξεπλυθεί η αυλή σου. Σας αρέσει αυτό; Ρίξε νερό να ξεπλυθεί η αυλή της ψυχής σου. Έφυγαν τώρα τα σκουπίδια, φύγαν οι βρομιές, μην ασχολείσαι. Αυτά φύγαν. Αλλά εσύ τα είπες. Ωραιότατα. Και μετά αρχίζει μια νέα ζωή, μια νέα αρχή, καθαρό πρόσωπο, κουράγιο στη ζωή, χαρά διότι...

Πώς να πω, μοιράστηκα αυτά που ένιωσα, δεν τα κρατούσα μέσα μου, τα είπα. Κάποιος με ξέρει, κάποιος με καταλαβαίνει, κάποιος με βοηθά, κάποιος προσεύχεται για μένα. Πατάω κι εγώ στα πόδια μου σιγά σιγά, κοιτάω το Θεό με καθαρή ματιά, με ελπίδα, με φως και γίνομαι καλά και σωματικά. Καταλαβαίνεις; Δεν μπορεί δηλαδή μια γυναίκα η οποία έχει κάνει διάφορα στη ζωή της, στεναχώριες, προβλήματα, τσακωμοί, κακίες, ζήλιες, αντιπάθειες και πιο πρακτικές κινήσεις, ας πούμε, εκδικήσεως, αυτά να τα κρατάει μέσα της και να λέει πού οφείλεται που έχω διαρκώς ημικρανίες; Πού οφείλεται που έχω διαρκώς προβλήματα, αϋπνίες, ψυχικά προβλήματα, αναστατώσεις; Αυτά θέλουν συζήτηση, αυτά θέλουν ανακοίνωση στον υπεύθυνο άνθρωπο που θα σε βοηθήσει.

Είναι ο πνευματικός σου, θα είναι ο γιατρός όταν πρέπει να πας σε έναν γιατρό, βεβαίως και ο γιατρός του Θεού είναι. Θα πας και στον γιατρό όπως πας και για το χέρι που σπάει, έτσι θα πας και για το νευρικό σύστημα που κλονίζεται. Να δεις τι φταίει, γιατί είσαι έτσι, να σε στηρίξει. Και ο ιερέας του Θεού και ο γιατρός του Θεού θα σε βοηθήσουν να ισορροπήσεις στη ζωή.

Γιατί να μην ζήσεις 100 χρόνια; Γιατί να μην ζήσεις πολλά πολλά χρόνια; Γιατί να πεθάνουμε νωρίς, αφού μπορούμε να ζήσουμε ευλογημένοι και ευτυχισμένοι και χαρούμενοι μπροστά στο Θεό; Γι' αυτό δεν μας έφερε ο Θεός στη ζωή; Για να ζήσουμε. Θα πεθάνουμε, αλλά δεν είναι ο σκοπός που γεννηθήκαμε να πεθάνουμε. Σκοπός είναι να ζήσουμε. Ίνα ζωήν έχωσι και περισσόν έχωσιν. Ήρθε ο Χριστός για να έχουμε ζωή και περίσσια ζωής. Αφθονία ζωής, πλούτος ζωής. Πρωτίστως εσωτερικής. Αλλά αυτή η ευτυχία αντανακλά και στο σώμα σου. Η πίεση σου θα είναι εντάξει. Το ζάχαρό σου θα είναι ρυθμισμένο εντάξει. Το χτυποκάρδι σου θα είναι ρυθμισμένο εντάξει. Και αν ο πατήρ Πορφύριος ζούσε και σου έπιανε το χεράκι, θα έβλεπε μέσα να κυλάει ένα αίμα στο οποίο αντανακλά ο Θεός, στο οποίο καθρεφτίζεται ο Χριστός, όπως καθρεφτίζεται ο ήλιος με τις ακτίνες του στα νερά του ποταμού.

Νερά μιας λίμνης και την κάνει να λάμπει και να γυαλίζει και να ακτινοβολεί. Άμα λάμπει έτσι ο Χριστός μέσα σου, άμα αντανακλάει η χάρη του, η Θεία Κοινωνία κυλά στο αίμα σου, τότε πραγματικά και η υγεία σου θα είναι πολύ καλύτερη. Και το αξίζεις αυτό. Είπαμε λοιπόν ότι η εξομολόγηση βοηθάει πάρα πολύ. Η έλλειψη επίσης κατάκρισης βοηθάει πάρα πολύ για την υγεία.

Είπα, έχω πει και άλλα πράγματα σε άλλες εκπομπές, έτσι δεν μπορώ να τα πω όλα σήμερα γιατί τα έχω ήδη πει. Εεε... Μερικά όμως που θεωρώ ότι βοηθάνε πάρα πολύ για να είσαι υγιής είναι και αυτό, το να μην κατακρίνεις ας πούμε, δεν ξέρεις πώς γλιτώνεις. Εσύ ξέρεις βέβαια, γιατί εσύ δεν κατακρίνεις και έχεις το κεφάλι σου πραγματικά ήσυχο και έχεις ήσυχο κεφάλι πραγματικά και κοιμάσαι ήρεμα, γιατί όταν κατακρίνεις και ασχολείσαι με τη ζωή των άλλων γεμίζει το κεφάλι σου από ένα βουητό, από σκέψεις. Τι είπα, τι του κάνα, τι άνθρωπος είναι αυτός, γιατί έτσι... Όλη την ώρα το μυαλό βουίζει, σαν το μελίσι που είναι στην κυψέλη και κάνει τόσο θόρυβο και αυτό το βουητό. Το κεφάλι σου είναι ζαλισμένο και περιμένεις υγεία; Αυτό είναι υπερένταση. Αλλά αυτό συσσωρεύει στο τέλος, κάπου θα σε χτυπήσει αυτό σωματικά. Θα, πες τη λέξη, θα σωματοποιηθεί αυτή η ψυχική κατάσταση. Θα λάβει σωματική μορφή. Θα βγει κάπου. Έλκος τέλος θα είναι αυτό. Γαστραλγία, πίεση, ζάχαρο, ημικρανίες, αυχενικό, πράγματα που δεν εξηγούνται μόνο βιολογικά. Τα συναισθήματα αυτά δημιουργούν βιοχημικές αντιδράσεις. Δηλαδή νιώθεις συναισθήματα και νιώθεις στο κορμί σου κάτι να παθαίνει.

Να στάζει κάτι καυτό μέσα στο στομάχι σου, πως σε πονά, πως σε καίει, το κεφάλι σου ζαλίζεται, δεν μπορείς να κοιμηθείς. Από τι; Από λογισμούς, σκέψεις, κατακρίσεις. Όποιος όμως δεν ασχολείται με αυτά, δεν περιεργάζεται τη ζωή του άλλου, σέβεται τον άλλο. Γιατί να ασχολούμαι εγώ με τη ζωή του άλλου; Γιατί να κρίνω τι είπε, τι έκανε, πόσο άνθρωπος είναι; Ξέρω και εγώ τη ζωή του;

Ξέρω κι εγώ καλά τι θα γίνει αύριο με αυτόν, με αυτήν; Αύριο μπορεί να αλλάξει. Πώς μιλάς έτσι, επειδή... Ξέρεις εσύ γιατί να το σχολιάζεις αυτό; Δεν ξέρεις τι κακό κάνεις στην υγεία σου με αυτά τα σχόλια, τα πικρά, τα λόγια; Μην ασχολείσαι με τη ζωή του άλλου. Είδες την άλλη φορά αυτήν την κοπέλα, μπήκε στην εκκλησία που δεν ήταν πολύ ντυμένη ευπρεπώς και λοιπά. Είναι δική σου δουλειά να το κρίνεις αυτό;

Σε έβαλε ο ιερέας με την ενορία σου να σχολιάζεις ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει στην εκκλησία; Δικό σου θέμα είναι αυτό; Μην ασχολείσαι, δηλητηριάζεσαι μέσα σου εκείνη την ώρα, αρρωσταίνεις, δεν είναι αγάπη αυτό, δεν είναι επιείκεια. Η επιείκεια είναι θεραπεία. Τι έβαλε ο καλός Σαμαρείτης; Έβαλε λάδι, λάδι και κρασί. Πλένει τις πληγές με κρασί και βάζει λαδάκι να μαλακώσει. Εσύ δεν βάζεις λαδάκι, εσύ βάζεις ξίδι, εκεί να τον ψήσεις τον άλλον, να τον πονέσεις, να τον τσουρουφλίσεις. Μην ασχολείσαι, εσύ καίγεσαι, εσύ βασανίζεσαι με αυτό και αρρωσταίνεις. Μην ασχολείσαι συνέχεια με τι γίνεται γύρω σου. Μια τέτοια κοπέλα που είχε μπει στην εκκλησία και ένας τη σχολίαζε και κοντεύει να αρρωστήσει. Γιατί, γιατί είναι αυτά, γιατί πώς μπαίνει; Μιλώντας ο ιερέας με την κοπέλα, έμαθε ότι

αυτή η κοπέλα δεν την αφήνει η μάνα της να πατήσει στην εκκλησία γιατί θα γίνει, λέει, μεγάλη φασαρία στο σπίτι. Και δεν έχει ρούχα σεμνά γιατί δεν της αγοράζουν οι γονείς της, τη θέλουνε μοντέρνα να τη βλέπουν έτσι. Αυτή η κοπέλα λοιπόν εκείνη την ώρα, πώς να το πω, είναι αρετή αυτό που κάνει, είναι θυσία αυτό που κάνει. Γιατί δέχεται και την κοροϊδία του κόσμου που κάποιοι τη σχολιάζουν. Δεν ξέρει και κανείς την αλήθεια της ψυχής της και την αδικεί η κοινωνία. Και αυτή αγαπάει τον Θεό και λέει, τι φταίω εγώ που δεν έχω ρούχα όπως τα θέλει ο Θεός και όπως τα θέλει η Εκκλησία; Η μάνα μου δεν με αφήνει. Πώς κρίνεις λοιπόν και ασχολείσαι εσύ; Και κυρίως μην είσαι έτσι μοχθηρός. Μοχθηρός, τι θα πει μοχθηρός; Να έχεις την επιθυμία ο άλλος να πάθει κακό, να χαίρεσαι με την αποτυχία του. Γιατί λέγεται ο μοχθηρός μοχθηρός άραγε, το έχεις σκεφτεί; Γιατί κουράζεται πολύ γι' αυτό

κουράζεται πολύ, αλλά αυτή η κούραση είναι φθορά της δικής του υγείας, φθείρεται. Γι' αυτό σου λέω, όποιος δεν κατακρίνει, όποιος δεν είναι μοχθηρός και κακός στους άλλους, είναι ο πιο ωραίος άνθρωπος, κοιμάται σαν πουλάκι, σαν παιδάκι. Που είπε ο Χριστός μας, γίνεστε σαν παιδιά. Τα παιδάκια είναι απλά, είναι αθώα, δεν κρίνουν εύκολα. Λένε το λογισμό τους εύκολα, ναι, αλλά δεν κρίνουν. Λένε γιατί είναι έτσι αυτός, γιατί είναι έτσι αυτή, αλλά ρωτούν απλώς, με απλότητα να μάθουν. Δεν καταδικάζουν, δεν κρατούν κακίες, δεν ζούνε με αναμνήσεις τέτοιες δυσάρεστες ότι αυτός μου έκανε έτσι και άρα δεν θα του ξαναμιλήσουν. Αυτό γίνεται όσο μεγαλώνει κανείς και τον εκπαιδεύει η κοινωνία να γίνεται κακός. Και επίσης θα βοηθήσει πολύ όταν μάθεις να συγχωρείς, αυτό επίσης για την υγεία σου είναι πολύ καλό. Σήμερα σου λέω μερικές

θεραπείες για την υγεία της ψυχής και του σώματος. Όποιος συγχωρεί κόβει το νήμα που τον συνδέει με το παρελθόν. Και αυτό είναι πάρα πολύ θεραπευτικό, γιατί το παρελθόν είναι με προβλήματα, είναι με δηλητήρια, είναι με αρρώστιες, είναι με τσακωμούς, είναι με παρεξηγήσεις. Αυτά πέρασαν. Μην μένεις εκεί.

Ο άλλος λέει «Πάτερ, δεν μπορώ να ησυχάσω, κοντεύει να σπάσει το κεφάλι μου, δεν μπορώ να χωνέψω αυτό που μου έκανε η πεθερά μου με εκείνο το οικόπεδο». Πότε σου το έκανε αυτό το πράγμα η πεθερά σου; Πριν δύο χρόνια. Κοιτάξτε, τώρα έχει πονοκέφαλο σήμερα για κάτι που έγινε πριν δυο χρόνια και δεν μπορεί να το συγχωρέσει. Και πού είναι η πεθερά σου σήμερα; Έχει πεθάνει. Δηλαδή ζεις, έχει πεθάνει. Λοιπόν, ζεις τώρα με αναμνήσεις που γίναν πριν χρόνια, μιλάς για ένα άτομο το οποίο δεν ζει σε αυτή τη ζωή τώρα και εσύ είσαι ο μόνος που τελικά ζημιώνεσαι. Γιατί αυτή είναι εκεί που είναι η ψυχή της, τα γεγονότα πέρασαν και εσύ αρρωσταίνεις. Γι' αυτό σου λέω, όταν μάθεις να συγχωρείς, αυτό θα πει συγχωρώ, κόβω με ένα ψαλίδι το νήμα που με συνδέει με τα παλιά. Τα παλιά περάσανε, άστα εκεί που πήγαν. Προχώρα από εδώ και πέρα. Κοίτα τη ζωή σου. Κοίτα τη ζωή σου.

Έχεις πολλά να χαρείς, έχεις πολλά καλά να δεις και εσύ εστιάζεις συνέχεια σε πράγματα που σε στεναχωρούν, σαν να το ζητάει ο οργανισμός σου να αρρωσταίνεις, σαν να θες αφορμές να κρυολογείς, σαν να θες να βγαίνεις στο ρεύμα που θα σε χτυπήσει και είσαι ιδρωμένος και να την αρπάξεις. Αυτό θες! Μην ασχολείσαι με τέτοια πράγματα. Κόψε την επαφή με τα παλιά. Συγχώρεσέ τον. Αγάπησέ τον, το είπε, πέρασε αυτό, αγάπησέ τον, δεν είναι ο ίδιος ο άνθρωπος που αγαπούσες, έχει αλλάξει κι αυτός, έχει αλλάξει κι αυτή, δεν ελπίζεις εσύ τίποτα, δεν πιστεύεις τίποτα, δεν αγαπάς την ψυχή του άλλου με τίποτα, η ψυχή δεν είναι σαν τον πηλό που παγώνει και ό,τι έγινε έγινε, αλλάζουν οι ψυχές. Το σχήμα που πήρε η ψυχή του άλλου

πέντε χρόνια που σου βγάζει κακία, έχει αλλάξει τώρα, γιατί έχει δεχτεί ο άνθρωπος πόνο, χτυπήματα, περιπέτειες, δες το αλλιώς. Και τι θα κερδίσω, λέει; Με αυτό σου λέω τόση ώρα, θα κερδίσεις, εσύ κερδίζεις πάνω απ' όλα την υγεία σου, την ευτυχία σου, τη χαρά σου. Κοιμάσαι με ηρεμία το βράδυ, αγκαλιάζεις όλο τον κόσμο, δεν τοξινώνεις το σώμα και την ψυχή σου με τοξίνες αντιπάθειας, μίσους, φθόνου, κακίας. Στο λέω, οι άνθρωποι που ζουν πολλά χρόνια είναι αυτοί οι άνθρωποι που έχουν καθαρή συνείδηση, καθαρό σώμα από καταχρήσεις και καθαρή ψυχή από τέτοιου είδους δηλητήρια. Δεν έχω δει βέβαια πολλούς ανθρώπους τέτοιους. Ούτε είμαι εγώ δυστυχώς τέτοιος άνθρωπος που δεν...

Κρατάω αναμνήσεις που συγχωρώ εύκολα, αλλά το καταλαβαίνω ότι όποτε το έχω κάνει και έχω συγχωρέσει, απελευθερώνομαι. Είναι σαν να είμαι σαν ένα περιστέρι, ας πούμε, μέσα σε κάποια λίμνη με λάσπες και χτυπιέμαι να βγω. Και μόλις βγω και τιναχτώ και φύγω ψηλά, νιώθω αυτή την ανακούφιση, λέω «Πω πω, ξεκόλλησα». Αυτό είναι ένα ξεκόλλημα. Ξεκόλλα από τα παλιά. Κοίτα μπροστά για όλα τα θέματα. Συγχώρεσέ τον τον άνθρωπό σου, σου έκανε αυτά που σου έκανε, ωραία. Προχώρα μπροστά τώρα, η ζωή σε περιμένει, κάνε άλλα πράγματα και θα κοιμηθείς καλύτερα και θα είσαι πιο εντάξει σε πολλά πράγματα. Το κεφάλι σου θα είναι ήσυχο, ήρεμο. Δεν σε θέλει, ρε παιδί μου, αυτή η γυναίκα, για παράδειγμα.

Πάρε την απόφαση ότι δεν σε θέλει, προχώρα μπροστά. Δηλαδή δεν έχει νόημα να σχολιάζεις, να την κατηγορείς. Μου γράφουν email διάφοροι άνθρωποι: «Πες μου τι να κάνω με αυτήν που κάποτε με ήθελε, τώρα δεν με θέλει. Κάποτε την ήθελα». Η ζωή, πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι, ρε, τα πράγματα κυλούν. Δεν μπορεί να γυρίζουν τα πράγματα πίσω όπως τα θέλουμε εμείς. Πρέπει να μάθουμε να συμπορευόμαστε. Τι είπα στην αρχή; Όποιος δεν συμπορεύεται με το θέλημα του Θεού που εκφράζεται πάνω στα πράγματα, ταλαιπωρείται μονίμως, χτυπάει πάντα πάνω σε τοίχους και γεμίζει καρούμπαλα. Και το κεφάλι του ματώνει, χτυπάει, μελανιάζει, ενώ ο άνθρωπος που πηγαίνει όπως τον πάει ο Θεός... Όπως τον πάει ο Θεός, έτσι τα φέρνει ο Θεός, έτσι. Εντάξει, τι να κάνουμε; Δεν με θέλει, θα δω τι θα κάνω, θα κοιτάξω κάτι άλλο, θα πατήσω στα πόδια μου. Έκλεισε μια πόρτα, θα ανοίξει μια άλλη, πιάνω το σφυγμό μου, μια χαρά.

Να κοιμηθώ, κοιμάμαι. Αλλιώς δεν κοιμάσαι, ξαπλώνεις στις 12 και σε πιάνει ο ύπνος στη 1:30. «Τι κάνεις μιάμιση ώρα;» έλεγα σε κάποιον άνθρωπο. Μου λέει: «Στριφογυρίζω». «Γιατί; Από τι; Σκέψεις; Τι σκέφτεσαι λοιπόν; Πεινάς;» «Όχι», λέει, «δεν πεινάω». «Τι θες; Διψάς; Τι κάνεις εκείνη την ώρα;» λέω. «Έχεις κάτι ανάγκη;» «Όχι», λέει, «οι σκέψεις είναι για διάφορα θέματα». Άμα θες, ζήσε τα θέματα.

Ξέρω ότι σε στεναχωρώ, πώς τα λέω, αλλά αν δεν στα πω, πάλι θα στεναχωριέμαι και εγώ και θα λέω: «Κοίταξε, πώς να το πω, πρέπει να τα ξέρουν αυτά τα πράγματα, να τα λάβουμε υπόψη». Μετά στεναχωριέσαι, αρρωσταίνεις και λες εδώ και εκεί και στους ιερείς και σε φίλους και σε γνωστούς: «Βοηθήστε με, πείτε μου κάτι, κάντε κάτι για μένα». Μα τι να κάνω για σένα τώρα; Τι να κάνω τώρα για σένα; Γιατί δεν ακούς αυτό που λένε οι γιατροί, ότι η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη; Τώρα να προλάβεις να μην αρρωστήσεις. Να προλάβεις τώρα, μη συσσωρεύεις μέσα σου δηλητήρια, εμπάθειες, τοξίνες, λογισμούς, κακίες.

Πούλα λίγη τρέλα. Δεν αξίζει τον κόπο να γίνεις εσύ άρρωστος και άρρωστη επειδή έγιναν κάποια περιστατικά που σε κούρασαν, σε τσάκισαν, γιατί η ζωή είναι πιο ωραία από το θάνατο.

Το σπίτι σου είναι πιο ωραίο από το νοσοκομείο. Τι προτιμάς; Να στεναχωριέσαι συνέχεια, να καταλήξεις στο νοσοκομείο από διάφορα χτυπήματα ασθενειών; Όχι, λοιπόν. Προτίμησε να το πετάξεις αυτό, άστο στο καλό να πάει, άστο να φύγει και ζήσε το παρόν, ζήσε το σήμερα. Τώρα δεν υπάρχει πρόβλημα. Τώρα, αυτή την ώρα που μιλάμε, δεν υπάρχει πρόβλημα. Τα προβλήματα που μας δηλητηριάζουν την ψυχή και το σώμα με αρρώστιες είναι όλα σε σχέση με το παρελθόν και με το μέλλον. Γι' αυτό λέει συνέχεια στην Εκκλησία: «Τώρα, ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος». «Τον άρτον ημών τον επιούσιον», σήμερα. Ο επιούσιος, τι θα πει επιούσιος; Αυτός που κρατά την ουσία μας ζωντανή. Σήμερα να φάμε, αύριο βλέπουμε. Έχει ο Θεός αύριο. Γιατί αν αρχίσω να σκέφτομαι για αύριο, μπορεί να αγχωθώ και ενώ τρώω το ωραίο μου φαγάκι τώρα...

Τη στεναχώρια, τι θα γίνει αύριο, το φαΐ μου να το κάνω δηλητήριο, το τώρα να το κάνω και αυτό άρρωστο. Ζήσε λοιπόν το τώρα και άσε το αύριο, θα έρθει και αυτό. Ένα ένα το λεπτό περνάει, το κάθε λεπτό να το απολαμβάνεις.

Τι έχεις; Μια χαρά είσαι. Έτσι δεν είναι; Μια χαρά είσαι, παιδί μου. Μπορεί να χαμογελάσεις αν θες κιόλας. Μια χαρά είσαι. Αν αρχίσεις τώρα και σκέφτεσαι όμως τι έγινε πέρυσι, τι έγινε πρόπερσι, τι σου κάνει ο άλλος, τι σου είπε προχτές, τι μήνυμα ήταν αυτό που πήρες στο κινητό πριν έξι μέρες, τι θα γίνει μεθαύριο που έχεις ένα δύσκολο ραντεβού, είναι ικανό αυτό το πήγαινε έλα των σκέψεων να σε κουράσει πάρα πολύ. Δεν έχει νόημα.

«Τι θα γίνει», λέει, «στα γεράματά μου;» Ο άνθρωπος είναι υγιέστατος, είναι 50 χρονών, είναι 60 χρονών και λέει: «Τι θα κάνω όταν γεράσω; Πω πω, θα με περιποιηθεί κανείς; Θα ζήσω; Θα τα καταφέρω; Θα έχω άνθρωπο δίπλα μου;»

Μπορεί από τώρα να αρχίσεις να στεναχωριέσαι και να αρρωσταίνεις για κάτι που μπορεί να γίνει στα 85 σου και να μην χρειαστεί καν ούτε να σε περιποιηθούν ή τίποτα. Γιατί μπορεί να σε πάρει ο Θεός από κάτι πάρα πολύ απλό και σύντομο και ξεκούραστο και για σένα και για όλους. Και εσύ πλάθεις σενάρια, σενάρια, σκέψεις, λογισμούς, ιστορίες.

Η φαντασία, σαν το ανέκδοτο «Άσε με εσύ και ο γρύλος σου», αν το έχετε ακούσει. Δεν θα σας το πω τώρα γιατί κάποιοι το ξέρουν και δεν θέλω να το πω. Λέω, η φαντασία τέλος πάντων κάνει πολύ ζημιά στον άνθρωπο, μπορεί να τον αρρωστήσει. Ζήσε το παρόν, πάρα πολύ ωραίο το παρόν. Τώρα είμαστε εδώ και κάνουμε μια εκπομπή. Τι θα γίνει το βράδυ, αν θα γίνει το βράδυ Δευτέρα Παρουσία, δεν το ξέρω. Αλλά τώρα ξέρω ότι είμαι εδώ και βήμα βήμα πηγαίνω.

Και κάνω ό,τι καλό μπορώ. Ας γίνει όποτε θέλει. Οτιδήποτε θέλει. Δεν θα τρελαθώ από πριν. Αυτό βοηθάει πάρα πολύ. Αναπνέεις καλά, ήρεμα, εμπιστεύεσαι στο Θεό τα προβλήματά σου. «Έχει ο Θεός», λες, «μ' αγαπάει, με βοηθάει». Όλα είναι από την ψυχή, το καταλαβαίνεις; Όλα είναι ψυχικά προβλήματα. Είμαστε λίγο τρελούτσικοι οι περισσότεροι από εμάς, δεν είμαστε και πολύ καλά, αν το έχεις καταλάβει, δεν είμαστε πολύ καλά. Αλλά γιατί ταλαιπωρούμαστε; Από σκέψεις. Ο νους μας δεν είναι προσηλωμένος στην προσευχή του Θεού, δεν είναι προσηλωμένος. «Ως οφθαλμοί δούλων εις χείρας των κυρίων αυτών, ως οφθαλμοί παιδίσκης εις χείρας της κυρίας αυτής, ούτως οι οφθαλμοί ημών προς Κύριον τον Θεόν ημών, έως ου οικτιρήσαι ημάς». Δεν είμαστε έτσι. Δεν κοιτάμε τον Κύριο. Α, ο Θεός όλο δώρα μου κάνει. Α, ωραία μέρα σήμερα. Τι καλά. Τώρα αναπνέω, χτυπάει η καρδιά μου, κυλά το αίμα μου,

Βλέπω το νευρικό μου σύστημα, βλέπω, ακούω, οσφραίνομαι, πιάνω. Δόξα τω Θεώ, καλά είμαι, όλα καλά. Να βγαίνει από μέσα μας αυτό, μια δοξολογία, μια αποδοχή της ζωής, μια συμφιλίωση με όλα, ένα ευχάριστο πράγμα. Ευχαριστημένος άνθρωπος να είσαι, δηλαδή να μην σου βγαίνει όλο γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια, παράπονα. Δεν έχω κανένα παράπονο. Όλοι είναι καλοί. Όλοι είναι καλοί. Και η κακή καλή είναι. Γιατί αυτούς έβαλε δίπλα μου ο Θεός για ένα σκοπό. Δεν με έβαλε να τους κρίνω. Με έβαλε να τους αντιμετωπίζω και να παίρνω μαθήματα απ' την επαφή μαζί τους, όχι όμως να τους κρίνω. Σήμερα χιονίζει, να είναι ευλογημένο. Αύριο θα έχει καύσωνα. Τι θα κάνουμε; Καύσωνα θα υποστούμε. Μεθ' αύριο βρέχει. Μεθ' αύριο έχει ξηρασία. Ό,τι και να έχει, αν μάθεις να κυλάς και αν το μυαλό σου ισορροπήσει.

Αν αυτή η τρέλα της αντίστασης και της αντίδρασης και της αλαζονίας φύγει από μέσα μας και γίνουμε ταπεινά παιδιά του Θεού, θα δεις πόσο ωραία θα γίνει η ζωή μας, του καθενός προσωπικά, έτσι; Δεν περιμένεις γενική αλλαγή. Εσύ μπορεί να είσαι καλά και οι διπλανοί σου να τρελαίνονται. Εσύ μπορεί να είσαι στην τράπεζα με μια ουρά τεράστια, να περιμένουν 30 άτομα και εσύ μέσα σου να λες: «Δόξα τω Θεώ, θα κάνουμε λίγη υπομονή σήμερα, να ξεκουραστούμε και λίγο, να μην τρέχω να κάνω δουλειές. Θα κάτσω εδώ να περιμένω, κάνω προσευχή, θα στείλω κανένα μήνυμα στο κινητό. Θα προσεύχομαι για τους άλλους να έχουν υπομονή. Ένας κύριος εκεί πέρα θέλει να καπνίσει, αλλά δεν μπορεί γιατί έχει σκάσει ο άνθρωπος να περιμένει. Θεέ μου, βοήθησέ τον. Απ' έξω ακούω τα αυτοκίνητα που τρέχουν και πάνε στις δουλειές, να είναι καλά όλοι οι άνθρωποι». Δηλαδή βλέπεις το ίδιο πράγμα αλλιώς. Αυτό που για τον άλλον γίνεται αφορμή τρέλας, για σένα γίνεται αφορμή προσευχής.

Ηρεμίας. Δοξολογίας. Αυτό είναι το μυστικό. Και εμπιστεύομαι τον Θεό.

Προχωράω να γίνω όπως με θέλει ο Θεός, κι ας είμαι άρρωστος, με ελπίδα. Όπως είπε ο Χριστός στους λεπρούς, που τους είπε: «Πάτε να δείξετε ότι είστε καλά». «Δεν γίναμε καλά, Κύριε, ακόμα. Πώς θα πάμε να δείξουμε ότι είμαστε καλά; Κάνε μας καλά πρώτα». «Όχι, προχωράτε, ξεκινήστε να πιστεύετε». «Μα δεν βλέπουμε την υγεία στο σώμα μας». «Ναι, αλλά να με εμπιστευτείτε θέλω πρώτα». «Με λέπρα; Έχουμε λέπρα στο σώμα μας. Να εμπιστευτούμε τι;» «Να εμπιστευτείτε ότι εγώ θα σας κάνω καλά και να δείτε μέσα στην ψυχή σας ζωγραφισμένη την υγεία πριν τη φέρω». Πιστεύεις; Αυτό θα πει πιστεύω.

Πιάνω αυτό που είναι άπιαστο. Αγγίζω αυτό που είναι αόρατο. Ελπιζομένων υπόστασις, έλεγχος πραγμάτων ου βλεπομένων. Αυτά που δεν βλέπονται, τα ελέγχω με την πίστη, τα ψηλαφώ. Δεν φαίνεται υγεία, αλλά εγώ την πιστεύω.

Στο νοσοκομείο και πιστεύω ότι θα γίνω καλά. Δεν πάω στο νοσοκομείο και ειδοποιώ όλους και τους λέω: «Ξέρετε, πάω σε μια εγχείρηση, χάλια θα πάει, σας το λέω από τώρα». Όχι, ελπίζω. «Και εν τω υπάγειν αυτούς», λέει, «εκαθαρίσθησαν». «Εγένετο εν τω υπάγειν αυτούς, εκαθαρίσθησαν». Ενώ πήγαιναν οι λεπροί, λέει, στο δρόμο προς τους γιατρούς της εποχής, τους ιερείς, θεραπεύτηκαν. Γιατί είχαν ζωντανέψει μέσα τους τα νεκρά κύτταρα της ψυχής τους και πίστευσαν, δόθηκαν, εμπιστεύτηκαν. Αυτή η κίνηση της εμπιστοσύνης είναι μεγάλη υπόθεση. Να εμπιστευτείς, να αγαπήσεις, να δοθείς, να χαλαρώσεις. Αυτό που είπε ένας άνθρωπος σε έναν ασκητή, του λέει: «Πάτερ μου, δεν αγαπάω το Θεό». Λέει: «Καλά, δεν είναι και εύκολο, παιδί μου, να αγαπήσεις το Θεό. Αγαπάς», λέει, «τουλάχιστον κάτι στη ζωή σου; Μάθε να αγαπάς κάτι». «Τι να αγαπάω; Ένα σκυλάκι έχω μόνο». «Αγάπα το σκυλάκι σου. Το σκυλάκι».

Να αγαπάς. Και ξεκίνα από κάτι μικρό. Μάθε να αγαπάς ένα λουλουδάκι που το ποτίζεις. Και αυτή η κίνηση της ψυχής, η φροντίδα, αυτή η ευαισθησία που σε κάνει δοτικό, που σε κάνει ταπεινό, που σε κάνει να φροντίζεις ένα πλασματάκι του Θεού, το σκυλάκι τι είναι; Ο Θεός δεν το δημιούργησε και αυτό; Το νεράκι του, τη φροντίδα του. Αυτή η ευαισθησία θα σε κάνει να αγαπήσεις μετά και το παιδάκι που πεινάει, και τον γείτονά σου, και τον άνθρωπό σου, και το Θεό σου. Γιατί λέει: «Θεόν ουδείς εώρακε πώποτε». Το Θεό δεν τον είδε κανένας ποτέ. Αλλά αυτά που βλέπουμε μπορούμε να τα αγαπήσουμε πρώτα και σιγά σιγά να ανεβούμε από τις μικρές αυτές αγάπες στη μεγάλη αγάπη του Θεού. Από τις μικρές αυτές γλύκες στη μεγάλη γλύκα του Θεού, από τη μικρή στοργή που σου δίνει ένα λουλουδάκι, ένα παιδάκι, ένα μικρό γατάκι.

Οτιδήποτε αγαπάει κάποιος σε αυτόν τον κόσμο, θα μπορεί να αγαπήσει την πηγή, το Θεό των Θεών, την αρχή των πάντων. Αυτά λοιπόν εύχομαι σήμερα να τα κατάλαβες λίγο. Πέρασε η ώρα. Ευχαριστώ πάρα πολύ το Βασίλη Χατζηνικολάου για τη μουσική που μας έβαζε. Ήταν όντως ιαματικά τα ακούσματα σήμερα, Βασίλη, και θεραπευτικά για την ψυχή μας, όπως κάθε γαλήνιο άκουσμα που μας συμφιλιώνει με τον εαυτό μας και με το Θεό. Το 4118602 και 2104118640 είναι το τηλέφωνο του σταθμού. Το email της εκπομπής είναι atheata.perazmata.gr. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την αγάπη σου. Ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια, για τα βιβλία που έχουμε βγάλει με γραμμένες εκπομπές μας, «Αγάπη για πάντα» και «Δυνάμωσε την ψυχή σου».

Ευχαριστώ που μου είπες ότι τα διαβάζεις και ξεκουράζεσαι και γαληνεύεις, ότι από τα μάτια σου μερικές φορές τρέχει και ένα δάκρυ. Εύχομαι το δάκρυ αυτό να είναι ιαματικό της ψυχής και του σώματός σου. Γιατί πράγματι όταν ο άνθρωπος γαληνεύσει και όταν μάθει να κλαίει από ευγνωμοσύνη, αυτά τα δάκρυα πλέον είναι βιταμινούχα. Δεν είναι το δάκρυ της κατάρρευσης που σε διαλύει, αλλά είναι το δάκρυ που ποτίζει τις νεκρωμένες σου ελπίδες.

Εύχομαι αυτά τα δάκρυα να έχουμε στην ψυχή μας και στο σώμα μας. Εύχομαι να είσαι γερός και γερή. Εύχομαι το παιδί σου να γίνει καλά. Ο σύζυγός σου, η γυναίκα σου που μου είπες ότι είχε σκλήρυνση κατά πλάκας. Ο άνθρωπός σου που θα κάνει χημειοθεραπεία αυτές τις μέρες. Το παιδάκι σου που γεννήθηκε με ένα σοβαρό πρόβλημα και τρέχετε στο εξωτερικό. Η πεθερά σου που την υπεραγαπάς, όπως μου είπες και με συγκίνησε, να της χαρίσει ο Θεός και χρόνια.

Ακόμα όσα κρίνει η αγάπη του, και να είμαστε όλοι υγιείς και ψυχικά και σωματικά. Και τα δύο είναι πολύ σημαντικά. Χάρηκα πολύ που σε άκουσα, χάρηκα πάρα πολύ που σε είδα. Ναι, μέσα από το σταθμό σε βλέπω, ναι, γιατί οι ψυχές βλέπουν και μέσα από τα ραδιοκύματα. Και θα τα ξαναπούμε την άλλη εβδομάδα με κάτι που θα μας φωτίσει ο Θεός πάλι να πούμε. Καλή συνέχεια, αγαπητοί μου φίλοι, χαίρετε.